Słowa słońcem wezbrane

Pamięć

Chwila z chwilą
tak ściśle się łączy
że pamięć moja
jest sznurem
długim jak życie
Sięga
do pierwszych zachwytów
nad pięknością świata
do wioski małej
zagubionej wśród pól
Idę oto dawnymi ścieżkami
ojciec i matka
ciągle żywi i ciągle zatroskani
Pamięć to sznur
którego zerwać nie można
a więc głodnego dzieciństwa
zapomnieć nie mogę