Żyto

Rozległe łany żyta
okryły się kłosami.
Trudno uwierzyć, że tak dużo
wiosennych dni za nami.

Że kłosy mają się ku sobie,
że są już gotowe do zapylenia.
Od kogo wiatr wie, żeby dmuchnąć
i doprowadzić do zapłodnienia.

Boże, dajesz nam tyle piękna,
że z trudem obejmuję to zmysłami.
Daj mi moc, abym w wierszu
trafnie to zrobił strofami.

Kwitną żyta i maki,
w chabrach przestwór nieba.
Rośnie ziarno w kłosach,
nie zabraknie nam chleba.

Maj 2019 roku