Jesienne poranki
Znów jesienne poranki
zimne mgły do wioski niosą
i oziminom zawieszają
złote kolczyki rosy
Jeszcze wczoraj
klon za oknem
obejmowały płomienie
a dziś
płaty ognia
opadły na ziemię
Słucham wiatru
co w konarach
to skarży się
to śpiewa
i tyle we mnie jesieni
że nie wiem
czy te liście
co na progu
ze mnie opadły
czy z drzewa
Listopad 1994 roku
Białe kule dni, Lublin 1999, s. 39.