Pesymistycznie

Ubożeją moje poetyckie zasoby.
Chcę czy nie, godzić się z tym muszę.
Nie przychodzi to łatwo,
bo jest złem,
a tego zła przecież nie kuszę.
Czas, władca ludzkiego życia,
drapieżny pazur pokazuje.
Na nic zda się mój opór,
myśl o tym każdą radość mi psuje.
Ale do tego, co mnie przerasta,
odnoszę się z pokorą,
bo pokora rozwagę daje,
konflikty łagodzi i ułatwia wybór drogi
spośród tych, które podpowiadają
życiowe rozstaje.

Lipiec 2019 rok