Jesień życia gubi liście

Prośba

Wysłuchaj mnie Panie
kiedy pośród pól
proszę Cię z pochylonym czołem
by pod pomnikiem
który stworzysz polskiemu chłopu
wierzba była cokołem

Żeby noc na jej konarach
mogła zawieszać gwiezdne znicze
pamięci chłopów
co z pól na zawsze odeszli
Żeby wiatr w jej koronie
szeptał za nich pacierz
i śpiewał żałobne pieśni

Orząc w słowach, Lublin 1994, s. 74.