Wspomnienie

Już zakwitły łąkowe kwiaty
i trawy mają kłoski zielone,
ale zanim dojrzeją ziarna,
zostaną na siano skoszone.

Łąki koło mej wioski zajmowały niziny
ze stawem obrzeżonym sitowiem.
O takich łąkach często mówiłem,
ale jeszcze raz w wierszu mym powiem.

Staw był ucieczką w gorące lato
w świat wodorostów, żab i pijawek.
Spędzaliśmy tam beztroskie godziny,
nurkując a potem leżąc na trawie.

W dzieciństwie były takie dni,
które darowały nam chwile zapomnienia
Ale wnet powracała rzeczywistość –
czas wojny, głodu i poniżenia.

2019 rok