Dolegliwość milczenia

Pytasz mnie, dlaczego piszę?
Odpowiadam szczerze –
milczeć ciągle nie mogę.
Muszę na papier przelewać
rozterki duszy,
ujawniać swą radość, smutek i trwogę,
swoje błądzenie w gąszczu
filozoficznych zawiłości,
a także wyłuskiwanie z ksiąg tego,
co proste i jasne,
co wiersze może wzbogacić
i stanowi wartość,
co się nigdy nie zmienia.

I jeszcze wspomnę, chociaż wątek rwę,
szczerość i prawda
to w poezji rzecz święta.
Dopowiem też, o czym mało się mówi,
że dobrze jest,
kiedy wiersz kończy puenta.

7 lutego 2019 roku