Jesień życia gubi liście

Wierszu mój!

Nie wiem, czy wzejdziesz wierszu,
chociaż twoje nasienie czuję
i twórcza niecierpliwość
w sercu moim panuje.

Takie poetyckie niepokoje
rozpoznawałem często w sobie,
ale nieraz się wyciszały i rozchodziły
po przysłowiowych kościach.

Wierszu mój, spełnij oczekiwania.
Pokaż urodę krajobrazu, który nas otacza.
Zło pokaż i dobro, i zawsze odrzucaj to,
co ludziom uwłacza.