Dróżka

Co roku żytem obrasta
ta dróżka jak wstążka płowa
Bo gleba tu uboga
lotne piachy –
to właściwe słowa

Tą dróżką lubię chodzić
kiedy żyto się kłosi
a także kiedy kwitnie
i obłok nad nim się unosi

To takie urocze – uwierzcie
żyto wiatr kołysanie
To takie piękne
skoczyć
i zagubić się w łanie

Ja wiem że dla tego wiersza
poezja zamknęła się w sobie
Skąpi metafor i porównań
i jeszcze czegoś…
Ale nie powiem