Idzie wiersz

Wiosna w pełnej krasie
jak świece stoją w żytach maki
poprzez źdźbła mrugają
niebieskookie modraki

Dopalają się dmuchawce
wiatr w zaroślach czeka
idzie wiersz bezdrożem
wypatruje człowieka

Idzie wiersz przez pole
ścieżką chłopskiego losu
widzi jak młode ziarna
rosną w kołyskach kłosów

Idzie wiersz do chłopów
na przełaj drogę skraca
chce powiedzieć by urody ziemi
nie przesłaniała im praca