Nie wstydzę się

Czasem siedząc wśród pól
w przestrzeń nieogarnioną patrzę
modlę się gdy niebo
długo deszczem nie płacze

A nieraz znów myślę sobie
-nie wstydzę się
tej myśli wyznać
że jestem jak źdźbło
w pszenicznym łanie
a ten łan
to moja ojczyzna