Wielkopolsce

I
Ziemio jakże mi bliska
grobami przodków
Niemy świadku młodzieńczych swawoli
Tobie spowiadam się w wierszach
Wiesz co mnie cieszy i boli
Za te obłoki majowych zapachów
Za dmuchawce i jaskry na łące
do wiersza z serca wyjmuję słowa
jak chleby jeszcze gorące
Ziemio wdzięczna
za dotyk chłopskiej dłoni
Każdym skrawkiem rodząca
Piękna kaliną i gruszą
Moja od prapoczątku
Moja do końca

II
Ziemio skowronków i bocianów
zroszona chłopskim potem
Jakże cieszysz serca
łanem pszenicy złotej
Jakże radujesz oczy
i niepokoisz ręce
Zniwa nagrodą za trud
Czego pragnąć więcej
I tak każdego roku
praca się nie zmienia
Orka siew i żniwa
przez pokolenia

31 maja 2015 roku