Jeszcze wołają mnie pola

Uroda ustroni

Tutaj gdzie wzrok ledwo sięga
pośród bezludnych ustroni
zalega tęsknota
za rżeniem i parskaniem koni

Ile w ziemi jest sytości
widać tu w każdym kłosie
O pięknie mówią chabry
i drobiny słońca w rosie

A ciszę której nie zrani łoza
gdy szeptem trzcinie coś opowiada
zburzy czasem traktor lub kamień
gdy do lemiesza zagada