Topole

Te dwie topole
które zadziwiały otyłością
rosły tuż obok mego progu
Konary swe wyniosły wysoko
jakby śpiewne szumy
pragnęły ofiarować Bogu

Chociaż dawno zmógł je wiek
ciągle w pamięci mej szumią
Dobytym z serca uczuciem
piszę o nich najcieplej jak umiem

Im bardziej w czasie się oddalamy
tym wspominam je goręcej
bo dopiero teraz widzę jak niebo
niby barwny szal
zawieszało na nich tęczę