Jakże często

Jakże często
przywiedziony przez wiersz
staję na granicy realności
Staję z wiarą
że po tamtej stronie
znajdę zielone pastwiska
poezji doskonałej
że tamten
nadrealny świat
to niewyczerpane źródło jej blasku
Z poczuciem niespełnienia
odchodzę
by z uporem fali powracać
i zazdrościć tym
co zostawili tam
swoje ślady