Zwyczajna noc
Drzemie wioska w ramionach nocy
drzemią płaty śniegu
i senny księżyc wędruje
wśród gwiezdnych pieniążków
W oddechu obór
zapach siana, kiszonki i mleka
Gdzieś skrzypnęły drzwi
cień się słania koło baru
Czas iść do domu
Pióro już pełne metafor
W jednym z okien
światło nagłe jak wybuch
rozdarło ciemność
Czy noc jest po to
by mogło zaistnieć?
28 lutego 1999 roku