Pocztówka z Ługowin

Siostrze Władzi

Przychodzę tutaj
choć przeraża mnie pustka…
po naszym domu
nie ma nawet kamienia
Przychodzę
bo jest to takie miejsce na ziemi
gdzie spotykają się nasze wspomnienia

Znajduję tu pogodę dzieciństwa
i odchodzę wyciszony
jak wioska o poranku
Tutaj miedze niezmiennie
idą dawnym śladem
i pola mają zapach rumianku

Przetoczyły się niespokojne lata
jesień nas wiedzie
po swoich kobiercach
Dla Ciebie ten wiersz piszę
o wiosce
którą oboje nosimy w sercach