Maszynopis

Życie moje

Życie moje
nie jest rozległą równiną
nad którą wiatr
sprawdza swą wolność
Życie moje
to pejzaż skalisty
pełen dróg ścieżek
i znaków ząpytania
Tu przekornie zawieszam
ogromne dzwony ciszy
i ciągnę za sznury
aż słowa
skamienieją w wierszu
Gdzieś bokiem
pędzą pociągi codzienności
Bilet
zgubiłem wśród pól.