Wyznanie

Dlaczego na ścieżce wyrosłeś,
dlaczego tak kwitniesz wspaniale
i wabisz mnie ciągle do siebie?

Wiec chodzę i dumam
po stokroć zawracam.
Dlaczego na ścieżce wyrosłeś,
powiedz mi
powiedz kwiateczku,
ale gdy będę sam,
niech nikt się nie dowie
dlaczego wyrosłeś na ścieżce.

Rozchylasz płatki jak usta,
nie mów……. !
Nie mów kwiateczku,
ja przecież wiem,
że ścieżki tej nie było
zanim żeś zakwitł,
ja przecież wiem
że ona
przy tobie się kończy.

Maj, 1960 rok.